เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 127 ปล่อยสายยาว
เรือนหยวนยาง เหลาสุราที่ใหญ่ที่สุดในเมืองมณฑลจงถัง
สาวงามร่ายรำสะบัดชายแขนเสื้อ อาหารเลิศรสส่งกลิ่นหอมฟุ้ง สุราเลิศรสไหลรินลงคอ
“ฮ่าๆๆ เจ้ามณฑลเฉาช่างเป็นผู้ปรีชาสามารถยิ่งนัก ถึงกับคิดอุบายอันยอดเยี่ยมเช่นนี้ออกมาได้ ช่วยให้พวกเราผ่านพ้นช่วงเวลาคับขันไปได้ ขอรับการคารวะหนึ่งจอกนี้จากข้าหลี่จงด้วยเถิด”
หลี่จง หัวหน้าหน่วยสดับมังกรประจำมณฑลจงถังยกจอกสุราขึ้นดื่มจนหมดจอก
“มิกล้าๆ พวกเราล้วนเป็นขุนนางร่วมราชสำนัก คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันย่อมเป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว”
เจ้ามณฑลเฉาเจิ้งกล่าวพลางยิ้มตาหยี
เขามีใบหน้าที่ดูเปี่ยมความเที่ยงธรรมและรักสงบสุข เพียงแรกเห็นก็ให้ความรู้สึกว่าเป็นขุนนางตงฉินผู้ทรงคุณธรรม
ทว่า “ขุนนางตงฉิน” ผู้นี้ กลับคิดแผนการอันชั่วร้ายอย่างการสังหารราษฎรบริสุทธิ์เพื่อชุบผลงานความชอบขึ้นมาได้