บทที่ 123 รินยอดเตะถังหู

บทที่ 123 รินยอดเตะถังหู

รินยอดเตะถังหู หมายถึงวิธียามที่เจ้าพนักงานจัดเก็บเสบียงต้องการรีดไถข้าวเพิ่ม จึงจงใจใช้เท้าเตะถังหู ให้เสบียงที่พูนยอดหล่นกระจาย เสบียงที่หกเรี่ยราดไม่อนุญาตให้ชาวบ้านเก็บคืน ถือเป็นส่วนสูญหาย

เรื่องพรรค์นี้ เฉินเซิ่งเคยเห็นเพียงในละครย้อนยุคชาติก่อน ไม่นึกเลยว่าชาตินี้จะได้มาประสบพบเจอด้วยตนเอง

อีกทั้งการที่มิได้ยินเสียงทะเลาะวิวาทระหว่างเจ้าพนักงานจัดเก็บเสบียงกับชาวบ้าน ย่อมพิสูจน์ได้ว่านี่กลายเป็นเรื่องที่ชินชาไปเสียแล้ว

เรื่องที่แทบจะเปิดเผยโจ่งแจ้งเช่นนี้ ย่อมมีขึ้นเฉพาะยามที่ราชวงศ์จวนจะระส่ำระสายเท่านั้น

หากเป็นยุคสงบสุขรุ่งเรือง ข้าวปลาอาหารราคาย่อมเยา เจ้าพนักงานจัดเก็บเสบียงคงไม่เตะถังหูเพื่อเสบียงเพียงไม่กี่กระสอบเช่นนี้