กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 122 กองทัพยังมิยาตรา เสบียงอาหารออกหน้าก่อน
เมืองหลวง
"ฮูหยิน กองทัพใหญ่ใกล้จะออกเดินทางแล้ว ไปครานี้อาจต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะได้กลับ เรื่องราวภายในบ้านคงต้องลำบากเจ้าแล้ว"
อวี๋จื่อชีสวมชุดเกราะศึกเรียบร้อย พลางมองภรรยาคนงามตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมความรู้สึกผิด
"ดินแดนทางเหนือหนาวเหน็บทารุณ ขอท่านพี่โปรดรักษาสุขภาพให้มาก ผู้น้องจะเฝ้ารอการกลับมาของท่านแม่ทัพ"
อวี๋ฮูหยินปัดปอยผมที่หลุดรุ่ยตรงขมับของอวี๋จื่อชีออก แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความอ่อนโยน
"ท่านพ่อโปรดวางใจ ที่บ้านยังมีข้าอยู่นะเจ้าคะ"
สุ้มเสียงไพเราะดั่งกล้วยไม้ในหุบเขาลึกทว่าแฝงความซุกซนดังขึ้น
เด็กสาวสวมกอดเอวมารดา เส้นผมดำขลับทิ้งตัวสลวย ร่างระหงแนบชิดแผ่นหลังมารดา วางคางเกยไว้บนไหล่ เผยให้เห็นใบหน้างดงามล่มบ้านล่มเมืองแม้ไร้เครื่องประทินโฉม