กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขงเบ้งกำลังยืนอยู่หน้าที่ว่าการอำเภอพูดคุยกับเจ้าเมืองจี๋หยาง เมื่อเห็นเติ้งอ้ายวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว จึงหยุดสนทนาและยิ้มมองเขา
เด็กหนุ่มวิ่งเข้ามาใกล้ คำนับอย่างใหญ่ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง เมื่อเงยหน้าขึ้น ขอบตาก็แดงเรื่อ ริมฝีปากขยับอยู่หลายครั้ง ในที่สุดก็เค้นออกมาเป็นประโยคที่สมบูรณ์ได้ประโยคหนึ่ง
“ท่านอัค...อัครมหาเสนาบดีโปรดรักษาตัว ซื่อไจ้ ซื่อไจ้จะไม่ทำให้ผู้ฝากฝังผิดหวัง”
ขงเบ้งยื่นมือตบไหล่เขา “ก่อนเดือนแปด ข้าจะส่งคนมาดูเจ้า”
เขาหยุดครู่หนึ่งแล้วเสริมอีกประโยค “หากทำได้ดี ปลายปีข้าจะพาเจ้ากับมารดาไปฮูโต๋ด้วยกัน”
เติ้งอ้ายมองใบหน้ายิ้มแย้มของขงเบ้งแล้วพยักหน้าอย่างแรง