กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 312 ผมคงอาศัยบารมีใครไม่ได้
ในเมื่อมอบหมายเรื่องเลือกสถานที่ให้หลิวเซิ่งเหวินเป็นผู้รับผิดชอบ หลายครั้งมู่ซานเหอก็เพียงเสนอความคิดเห็น ส่วนการติดต่อและเจรจาในขั้นต่อไป ย่อมเป็นหน้าที่ของหลิวเซิ่งเหวิน เขาแค่จัดหาเงินทุนให้ตามที่จำเป็นก็พอ
ส่วนหลังจากโอนเงินไปแล้ว อาจมีกรณีถูกยักยอก มู่ซานเหอคิดว่าไม่ใช่ปัญหาใหญ่ หากหลิวเซิ่งเหวินเป็นคนสายตาสั้นเช่นนั้น การใช้เงินเพื่อให้เห็นธาตุแท้ของคนคนหนึ่ง สำหรับเขากลับถือว่าคุ้มค่าเสียด้วยซ้ำ
ค่ำคืนที่เดินทางถึงเมืองเอกมณฑล มู่ซานเหอก็เชิญฉินข่ายเสวียนไปกินข้าวตามธรรมเนียม เมื่อได้รับคำเชิญเช่นนี้ ฉินข่ายเสวียนย่อมไม่ปฏิเสธ พอเห็นหวังเจี้ยนกั๋วกับคนอื่นๆ ที่เดินทางมาด้วย เขาก็ยิ้มทักทายอย่างเปิดเผย ไม่เห็นว่าต้องหลบเลี่ยงอะไรเลย