กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 281 อาจดีใจเก้อเสียแล้ว
เหออี้เฉิงมาอย่างเร่งรีบ แล้วก็จากไปอย่างเร่งรีบเช่นกัน แม้จะไม่ได้คำตอบที่ต้องการจากมู่ซานเหอ แต่เขาก็เข้าใจดีว่า หากขยายพื้นที่เพาะปลูกให้ถึง 10,000 หมู่ในทันที ฟาร์มย่อมต้องแบกรับแรงกดดันมหาศาล
ตามที่มู่ซานเหอบอก วัสดุสำหรับสร้างโรงเรือนเพาะปลูกต้องให้เขาเป็นคนจัดซื้อ ทั้งยังต้องสำรองเงินจ่ายไปก่อน หากภายหลังเกิดความเสียหายขึ้น ใครจะเป็นผู้รับผิดชอบ? ยิ่งมีครัวเรือนที่ร่วมมือกันมาก โอกาสเกิดปัญหาก็ยิ่งสูง
จะเห็นว่ามู่ซานเหอพูดจาง่าย แล้วเอาภาระหนักเช่นนี้ไปกดไว้บนบ่าเขาได้อย่างไรกัน?