บทที่ 272 แม้แต่ตัวเองยังรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า

บทที่ 272 แม้แต่ตัวเองยังรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า

ตอนที่ฟาร์มต้อนรับฤดูเก็บเกี่ยวประจำปีอีกครั้ง เมื่อมองดูภาพผู้คนกว่าร้อยคนกำลังเกี่ยวข้าว หลิวเซิ่งเหวินซึ่งช่วยขนส่งเสบียงก็รู้สึกว่าภาพตรงหน้าช่างยิ่งใหญ่ไม่น้อย ส่วนงานผู้ดูแลกวางของหลิวซานเจียงนั้น ยิ่งทำก็ยิ่งรู้สึกว่าตนเองปรับตัวได้ดี

โดยเฉพาะเมื่อเห็นแม่กวางแสนเชื่องที่ตนดูแลให้กำเนิดลูกกวาง หลิวซานเจียงก็รู้สึกถึงความสำเร็จไม่น้อย สิ่งที่เขาชอบทำที่สุดในแต่ละวันคือเล่นกับลูกกวางที่เพิ่งเกิด และดูแลแม่กวางหลังคลอด

เมื่อเห็นมู่ซานเหออยู่ข้างกาย เขาก็อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ว่า “เหล่ามู่ ทำได้อย่างไรหรือ?”

“ทำอะไรได้อย่างไร?”