บทที่ 234 กางร่มให้น้องร่วมสถาบัน

บทที่ 234 กางร่มให้น้องร่วมสถาบัน

ท่ามกลางสายตาของครูหลายคนและนักเรียนไม่น้อย มู่ซานเหอพร้อมคณะเดินทางมาอย่างเร่งรีบ แล้วก็ขึ้นรถออกจากโรงเรียนประถมไปอย่างรวดเร็ว เด็กๆ จากหมู่บ้านซินหมินถุนบางคนเมื่อเห็นมู่ซานเหอกับมู่โหย่วต๋า ต่างก็แปลกใจและใคร่รู้อยู่บ้าง

แต่เมื่อเห็นว่ามีครูรายล้อมพวกเขาอยู่ เด็กๆ ก็ไม่กล้าเดินเข้าไปทักทาย หลังจากตกลงเรื่องสิ่งที่โรงเรียนต้องซ่อมแซมเรียบร้อยแล้ว มู่ซานเหอก็รับปากครูใหญ่หลินว่า พอหิมะละลายเมื่อไร จะส่งคนมาเริ่มซ่อมโรงเรียน