บทที่ 228 ฝันกลางวันไปเถอะ

บทที่ 228 ฝันกลางวันไปเถอะ

ตอนกำหนดโบนัสปลายปีครั้งก่อน ยังต้องขอความเห็นจากหุ้นส่วนคนอื่นๆ ด้วย แต่ปีนี้มู่ซานเหอยังคงร่วมมือกับสวี่ซือเหวิน จึงดูผ่อนคลายและสบายใจไม่น้อย ส่วนเรื่องจำนวนโบนัสที่จะจ่าย สวี่ซือเหวินก็ให้ความร่วมมือและสนับสนุนอย่างเต็มที่

สำหรับทั้งคู่แล้ว กำไรจากการค้าชายแดนนั้นสูงจริง พวกเขาย่อมทำเงินได้ไม่น้อย แต่หากเป็นพ่อค้าคนอื่นที่เห็นแก่เงินมากกว่านี้ เกรงว่าคงทำกำไรได้มากกว่าพวกเขาเสียอีก ทว่าทั้งคู่ต่างคิดตรงกันว่า ขอแค่ค้าขายแล้วมีเงินเหลือก็พอ