บทที่ 217 อย่าคิดข่มขู่เป็นอันขาด

บทที่ 217 อย่าคิดข่มขู่เป็นอันขาด

แม้มู่ซานเหอจะให้เวลา 3 วัน แต่อูคานอฟก็เริ่มใจไม่ดีหลังรู้ตัวตนของพวกสายลับ เขารู้ดีกว่าใครว่าการถูกคนเหล่านี้หมายหัวจะมีจุดจบเลวร้ายเพียงใด

ยังดีที่เขารู้แก่ใจว่าพ่อตาผู้มีสีหน้าหม่นคล้ำคนนั้นให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ยิ่งกว่าเขา หากจัดการเรื่องนี้ไม่ดี คนแรกที่ต้องเดือดร้อนย่อมเป็นพ่อตา ส่วนจุดจบของเขาเองก็คงไม่ดีไปกว่ากันเท่าไร

พูดไปแล้ว นี่คงเป็นชะตากรรมของคนตัวเล็กๆ หรือไม่ก็ตัวแทนอำพรางกระมัง