บทที่ 93 เห็นแต่ผลประโยชน์ ไม่เห็นว่าต้องลงมือ

บทที่ 93 เห็นแต่ผลประโยชน์ ไม่เห็นว่าต้องลงมือ

ผ่านไปเกือบ 3 เดือนแล้ว เมื่อเห็นว่าวันตรุษจีนใกล้เข้ามาทุกที สินค้าล็อตสุดท้ายก็ขนออกจากคลังไปเรียบร้อย มู่ซานเหอจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก รู้สึกว่าถึงเวลาปิดกิจการชั่วคราวแล้วกลับฟาร์มไปเตรียมฉลองตรุษจีน

แม้การค้าในเมืองชายแดนยังคงคึกคัก แต่มู่ซานเหอรู้ดีว่าเงินนั้นจำเป็นต้องหา ทว่าชีวิตยังมีเรื่องอื่นที่ต้องใส่ใจด้วย สำหรับการตัดสินใจครั้งนี้ สวี่ซือเหวินที่ยังเสียดายและไม่อยากยุติการค้าก็ยอมเห็นด้วยในที่สุด

ตลอดเวลาที่อยู่ในเมืองชายแดน แม้สวี่ซือเหวินจะไม่ได้เข้าร่วมการซื้อขาย แต่เขาก็รู้ดีว่าเบื้องหลังการค้าที่ดูเหมือนสงบเรียบร้อยนั้นยังมีการช่วงชิงที่คนภายนอกไม่รู้ และมู่ซานเหอก็เป็นคนแบกรับเรื่องเหล่านั้นไว้ทั้งหมด