บทที่ 62 มีสิทธิ์ปฏิเสธ

บทที่ 62 มีสิทธิ์ปฏิเสธ

แม้จะมีคนแอบจับตาดูมู่ซานเหออยู่ตลอด แต่พวกเขากลับไม่รู้เลยว่า มู่ซานเหอที่ถูกจับตาดูอยู่นั้น ก็แอบจับตาดูพวกเขาเช่นกัน ใครกันแน่ที่อยู่ในที่แจ้ง ใครอยู่ในที่ลับ เรื่องนี้ยากจะบอกได้จริงๆ!

เพื่อความปลอดภัย มู่ซานเหอเปลี่ยนไปพักโรงแรมรับรองอีกแห่งที่มีระดับดีกว่าและปลอดภัยกว่า เขาจึงพักอยู่ที่นั่นอย่างสบายใจ จนถึงเช้าวันถัดมา เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ สะพายกระเป๋าแล้วออกไปอย่างเงียบเชียบ

คนที่ควรกล่าวอำลา เขาก็กล่าวลาไว้ล่วงหน้าตั้งแต่เมื่อวานแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่คือเดินทางไปสถานีรถไฟ ขึ้นรถไฟเที่ยวแรกของวันนี้ที่ผ่านซวงเตี้ยน กว่าจะกลับถึงอำเภอ ก็คงเกือบค่ำแล้ว