บทที่ 55 หาเงินแล้วต้องเสียภาษี

บทที่ 55 หาเงินแล้วต้องเสียภาษี

อาศัยประสบการณ์ที่เคยคลุกคลีอยู่ในตลาดซื้อขายก่อนหน้านี้ มู่ซานเหอจึงระบุตัวผู้ซื้อรายใหญ่ที่มีความสามารถจริงในตลาดได้อย่างรวดเร็ว หากต้องการขายกล้วยไม้เกือบ 200 กระถางในมือออกไปโดยเร็ว ก็มีเพียงการหาผู้ซื้อรายใหญ่ที่มีกำลังซื้อจริงเหล่านี้เท่านั้น

ผู้ซื้อทั่วไปคงไม่มีปัญญาจ่ายราคาที่มู่ซานเหอต้องการ ส่วนสวี่ซือเหวินที่เขาพาเข้ามาในบ้านเวลานี้ ก็คือคนแรกที่เขาเลือกให้ทำการค้าด้วย เพราะเขาพบว่าอีกฝ่ายมีท่าทีเป็นมิตรพอสมควรเวลาซื้อขายในตลาด

ที่สำคัญที่สุดคือเจ้าหมอนี่มีเงินจริง และกำลังทรัพย์ก็ไม่อาจดูแคลนได้เช่นกัน หากในตลาดมีกล้วยไม้ที่มีลักษณะดีปรากฏขึ้น เขาจะรีบซื้อทันที ส่วนซื้อไปแล้วจะนำไปจัดการอย่างไรนั้น มู่ซานเหอก็ไม่รู้