เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูชิงเจียเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวัดฉางชิวให้ผู้เฒ่าฟู่ฟังอย่างเรียบง่าย
ผู้เฒ่าฟู่ฟังจบก็นิ่งเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นกลับระเบิดเสียงหัวเราะฮ่า ๆ ออกมา
“ไอ้ลาหัวโล้นเฒ่า! ข้าบอกตั้งนานแล้วว่ากวงเหยียนเสี่ยวเอ๋อร์นั่นไม่ใช่อะไรกันของดี! ไม่ช้าก็เร็วจะต้องก่อเรื่องเดือดร้อนให้เจ้าแน่! ทว่าเจ้ากลับดึงดันจะบอกว่าแรกกำเนิดมนุษย์ล้วนมีจิตใจดีงาม! ดีงามกับหัวเจ้าน่ะสิ! มีจิตใจดีงามจนกระทั่งชีวิตตัวเองก็ไม่เหลือแล้วกระมัง!”
“เจ้าสมน้ำหน้า! สมน้ำหน้าให้ไปตาย!”
“ไอ้ลาหัวโล้นอย่างเจ้า!”
เดิมทีผู้เฒ่าฟู่ก็เสียงดังอยู่แล้ว ยามอารมณ์พลุ่งพล่าน สุรเสียงยิ่งดังกึกก้องจนแสบแก้วหู แม้แต่จางเจียฮุ่ยที่หมดสติอยู่ก็คล้ายกับจะได้ยินความเคลื่อนไหวสะเทือนฟ้าสะท้านดินนี้ จึงขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย