เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชายชราแม้มีพลังม้ามบูดบึ้ง ปากคอเราะรายวาจาฟังยากระรื่นหู ทว่าเนื้อแท้กลับนับว่าดียิ่ง ทำหน้าบึ้งตึงต้มโจ๊กข้าวโพดร้อนกรุ่นชามอ่างใบใหญ่ยกมาให้ทั้งสามคน
ซดลงท้องไปสามคำ ทั่วทั้งร่างพลันอบอุ่นขึ้นมา
หูชิงเจียกล่าวขอบคุณชายชราจากใจจริง “ท่านปู่ ขอบพระคุณท่านที่ยินดีให้ที่พักพิงแก่พวกเราเจ้าค่ะ”
ชายชราโบกมือ สีหน้ายังคงบูดบึ้งเช่นนั้น “มิต้องขอบใจข้า หากมิใช่เพราะนังหนูอย่างเจ้าตาไว เห็นพระพุทธรูปในลานเรือนของข้า ข้าไม่มีทางปล่อยพวกเจ้าเข้ามาแน่”
“เดิมทีไอ้ตัวข้างนอกนั่นมันตาบอด มองอันใดไม่เห็นสักอย่าง ทว่าท้ายที่สุดแล้ว กลับถูกเจ้าตะโกนเปิดโปงเรื่องนี้จนแตก อีกประเดี๋ยวพวกเจ้าสามคนตายอยู่ข้างนอก กรรมสนองนี้มิใช่ต้องมาลงที่หัวข้าหรอกรึ ข้ายังมิอยากตายไปแล้วต้องตกนรก”