เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ค่ายชิงเฟิง
ค่ายตั้งอยู่บนที่สูงชัน อุณหภูมิจึงหนาวเย็นยิ่งกว่าเชิงเขา เมื่อหูชิงเจียตื่นนอนแต่เช้าตรู่แล้วเปิดประตูออก ลมหนาวที่พัดปะทะใบหน้าก็คมกริบดั่งมีดกรีด จนลำคอของนางเริ่มเจ็บแปลบขึ้นมาจาง ๆ
นางยกมือขึ้นปิดปากไอสองครา ก้มหน้าใช้หมวกสักหลาดบังลมพลางกึ่งวิ่งไปหากวนไห่
นางร้อนใจใคร่จะลงจากเขาจนทนรอแทบไม่ไหว
เรือนนอนของกวนไห่อยู่ห่างจากที่นี่ไม่ไกล เพียงเดินไม่กี่ก้าวก็ถึงแล้ว หูชิงเจียเพิ่งวิ่งไปถึงกำลังจะเคาะประตู ทว่ามือยังมิทันยกขึ้น ประตูเบื้องหน้าก็ถูกคนผลักเปิดออกมาจากด้านใน ร่างสูงใหญ่กำยำร่างหนึ่งพลันก้าวตรงออกมาทันที
“คุณชายกวน……” หูชิงเจียชะงักไปชั่วครู่ น้ำเสียงแผ่วเบาลงตาม “……เจ้าคะ”
คนผู้นี้ ไฉนหน้าตาจึงดูคล้ายกวนไห่ แต่ก็เหมือนมิใช่กวนไห่เล่า
ชายหนุ่มก้มหน้าตวัดสายตามองหูชิงเจียแวบหนึ่ง น้ำเสียงยิ่งเย็นเยียบ “หลีกไป”