เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเจียจื่อยังคงไม่รู้เรื่องที่หูชิงเจียจะไปทัศนศึกษาที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ
ทว่าคนในจวนโหวจิ้งไห่ตั้งแต่บนลงล่างพอนึกได้ยินข่าวนี้ขึ้นมา พลันระเบิดขึ้นในพริบตาเปรี๊ยะประประดุจหยดน้ำสาดลงกระทะน้ำมันเดือด
“อยู่ดีไม่ว่าดี เหตุใดจึงจะไปทัศนศึกษาที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือเล่า สถานที่ที่ผู้อื่นหลบเลี่ยงแทบไม่ทัน เจ้ากลับเฝ้ารอคอยจนตาปรารถนา ทั้งยังป้าป้าจะไปให้ได้ เจ้าเลอะเลือนไปแล้วรึ”
ฮูหยินผู้เฒ่าแทบจะโทสะพุ่งขึ้นสู่ทรวงอก ขณะเอ่ยปากก็พลางกำไม้เท้าหัวนกเจิ้นเคาะพื้นจนส่งเสียงดังปัง ๆ ไปด้วย
นางกลั้นโทสะเอ่ยออกมาเป็นชุด พอหันหน้าไปมองเห็นภรรยาน้อยผู้นั้นบิดมือ ก้มศีรษะ ยืนเงียบเชียบอยู่ด้านข้างโดยไม่ส่งเสียงแม้แต่คำเดียว ยิ่งโมโหจนอยากจะเอาไม้เท้าหัวนกเจิ้นเคาะลงบนหน้าผากของหูชิงเจียเสียตรงนั้นจริง ๆ