เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ครานี้สถานการณ์คับขัน เว้นไปเพียงหนึ่งวันจางเจียจื่อก็ต้องออกเดินทาง
หูชิงเจียส่งเขาไปปราบโจรที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือเหมือนดังเช่นคราวนั้นที่ส่งจางเจียจื่อไปบรรเทาภัยพิบัติ นางยืนอยู่ที่ศาลาสิบลี้ มองดูกระบวนรถที่ห่างไกลออกไป สายตาเปี่ยมล้นด้วยความละห้อยหา
“วางใจเถิด จื่อเอ๋อร์เป็นเด็กเฉลียวฉลาด เขาจะไม่เป็นอันใด”
ครั้นได้ยินเสียงสตรีดังแว่วมาข้างหู หูชิงเจียก็พลันได้สติกลับคืนมาทันใด
น่าเกรงขาม ทว่าเจือด้วยความอ่อนโยนอยู่หลายส่วน คือองค์หญิงใหญ่หลางหวน
“ท่านแม่” หูชิงเจียส่งเสียงเรียกแผ่วเบา
นางเห็นแผ่นหลังขององค์หญิงใหญ่หลางหวนเหยียดตรง พลันนึกขึ้นได้ว่า จางเจียฮุ่ยและจางเจียจื่อล้วนเป็นบุตรของนาง
ทว่าบุตรทั้งสองของนาง บุตรเพียงสองคนเท่านั้น ต่างก็ไปยังภาคตะวันตกเฉียงเหนือเพื่อปราบโจร