กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เพียงชั่วเวลาไม่กี่ลมหายใจ ใบหน้าของหูชิงเจียก็แดงก่ำ
อากาศในทรวงอกพลันเหือดหายไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสติสัมปชัญญะและความสุขุมของนางที่มลายหายไปพร้อมกัน
หายใจติดขัด แก้วหูอื้ออึง สรรพเสียงล้วนค่อย ๆ ห่างไกลออกไป มีเพียงเสียงก่นด่าที่แหลมคมและเสียดแทงรูหูที่สุดสายนั้นที่ทะลุผ่านทุกสิ่งกรีดลึกเข้ามาในสมอง
นางกุมมือของคนผู้นั้นไว้พลางดิ้นรนสุดชีวิต ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป ร่างกายของนางเริ่มหนักอึ้งและอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ กระทั่งเริ่มจะกุมมือของคนผู้นั้นไว้ไม่อยู่
หูชิงเจียอ้าปากค้าง กัดฟันยึดสติอันเลือนรางหยาดสุดท้าย เค้นเรี่ยวแรงทั่วทั้งร่าง ยกมือขึ้นข่วนเข้าที่ลูกตาของคนผู้นั้นอย่างฉับพลัน
“กรี๊ด—”