กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โหวจิ้งไห่มิได้เอ่ยปากอยู่นาน
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาเหลือบมองจางเจียจื่อ น้ำเสียงเฉยชา “เรื่องเรือนหลังของข้า มิต้องให้เจ้ามาจัดการ เจ้าดูแลตนเองให้ดีก็พอ”
จางเจียจื่อเห็นท่าทีของเขาเย็นชาแข็งกระด้าง จึงมิได้ถามอันใดอีก ลุกขึ้นประสานมือคารวะ แล้วถอยออกไปอย่างเงียบเชียบ
ภายในห้องเหลือเพียงโหวจิ้งไห่แต่เพียงผู้เดียว
เมื่อไม่มีผู้อื่นอยู่ สีหน้าของเขาจึงผ่อนคลายลงบ้าง
เขาหวนนึกถึงคำพูดที่จางเจียจื่อเพิ่งเอ่ยขึ้นมาอีกครา
จางเจียจื่อกล่าวได้ถูกต้อง ตอนที่เขาแต่งงานกับองค์หญิงใหญ่หลางหวน เนื่องด้วยบารมีแห่งราชวงศ์ ราชบุตรเขยเช่นเขาจึงไม่อาจรับนางสนมได้