กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันนี้หูชิงเจียไปเล่าเรียนที่สถาบันดังเช่นปกติ หากแต่ในใจกลับรู้สึกไม่สงบอยู่ตลอด นางเองก็บอกไม่ถูกว่าไม่สบายใจตรงที่ใด ตลอดทั้งวันทรวงอกพลันอึดอัดคับข้องใจยิ่งนัก
ปู้เหิงเห็นสีหน้านางไม่สู้ดี จึงเอ่ยถามด้วยความห่วงใยประโยคหนึ่ง “เป็นอะไรไปหรือ วันนี้ร่างกายไม่สบายหรือไม่ อยากจะลาหยุดสักวันเพื่อพักผ่อนดูหรือไม่”
“ข้าไม่เป็นไร” หูชิงเจียส่ายหน้า “รบกวนอธิการสถาบันต้องเป็นห่วงแล้ว”
หูชิงเจียฝืนทนประคองตัวมาโดยตลอดกระทั่งเลิกเรียน
บนเส้นทางกลับบ้าน หูชิงเจียนั่งอยู่บนรถม้า เปลือกตาพลันกระตุกติดต่อกันสามครั้ง ทำเอานางตกใจจนรีบยกมือขึ้นมาปิดตาไว้ทันที
ตาซ้ายกระตุกนำโชค ตาขวากระตุกนำเคราะห์…
หูชิงเจียพึมพำเสียงแผ่วเบา พลันเบิกตากว้างขึ้นฉับพลัน
อย่าได้เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นเลยจะดีที่สุด!