ตอนที่ 228 ข้าจะนอน

จันทร์ลอยเด่นเหนือยอดกิ่งไม้ ในที่สุดจางเจียจื่อก็กลับมาพร้อมกลิ่นสุราคลุ้งไปทั้งร่าง

หูชิงเจียพอได้ยินความเคลื่อนไหวด้านนอก พลันลุกขึ้นยืน ก็เห็นเหลิงเฟิงกับเพียวเฟิงประคองร่างจางเจียจื่อก้าวเข้ามาในห้อง

เมื่อเห็นเจ้าบ่าวผู้นี้สองแก้มแดงก่ำ หลับตาสนิท หูชิงเจียก็ชะงักไปครู่หนึ่ง รีบก้าวเข้าไปช่วยพยุงเขาไว้

ศีรษะที่แต่เดิมพิงอยู่บนไหล่ของเหลิงเฟิง พลันเลื่อนมาซบอยู่ข้างลำคอของหูชิงเจียทันที

“เขา เขาเป็นอะไรไป ไฉนจึงดื่มจนมีสภาพเช่นนี้”

หูชิงเจียยื่นมือไปลูบใบหน้าของเขา ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา คนที่หลับตาสนิทกลับเบิกตากว้างขึ้นฉับพลัน

สายตาคู่นั้นแจ่มชัดกระจ่างใส แววตาสุกสกาว จะมีเค้าลางของความเมามายสะลึมสะลือแม้เพียงครึ่งเสี้ยวเสียที่ไหน