ตอนที่ 227 พบกันอีกคราก็เป็นคนข้างหมอนแล้ว

ภายในห้องล้วนเต็มไปด้วยสีแดง ม่านเตียงสีแดง ผ้าห่มสีแดง ผืนผ้าแพรพรรณสีแดง เปลวไฟสาดส่องลงมา ขับเน้นให้ทั้งห้องเป็นประกายสีแดงชาดระเรื่อ

บนเตียงไม้ฉลุลายฝังเส้นไหม หูชิงเจียถือพัดกลมไว้ในมือ นั่งอยู่อย่างเงียบสงบ จางเจียจื่อยืนอยู่ตรงหน้านาง สองตาสบประสานจ้องมองนางไม่กะพริบตา

ทว่าตรงที่ว่างข้างกายคนทั้งสอง ศีรษะผู้คนขยับไหว แขกเหรื่อเบียดเสียดกันหนาแน่นยางยางมาเพื่อรอดูความครึกครื้น

รอยยิ้มบนใบหน้าของแม่สื่อพิธีไม่เคยจางหายไปเลย

มิต้องไปมองดูใบหน้าของเจ้าสาว เพียงมองสายตาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรักใคร่ผูกพันของเจ้าบ่าว นางก็รู้ได้ทันทีว่านี่คืองานมงคลอันยิ่งใหญ่เทียมฟ้า

แม่สื่อพิธีบีบเสียงแล้วตะโกนขึ้นเสียงดัง “เริ่มพิธีลดพัด!”

สิ้นเสียง จางเจียจื่อก็ป้องมือทำความเคารพต่อหูชิงเจีย จากนั้นจึงเอื้อนเอ่ยบทกวีเสียงดังกังวาน