ตอนที่ 211 ดุจแหนลอยตามน้ำ ช่วยผู้อื่นก็ช่วยตน

ภายหลังคดีความของวัดฉางชิวคลี่คลาย เหล่าหญิงสาวที่ถูกกวงเหยียนกักขังไว้ล้วนได้กลับคืนสู่เหย้า

เมื่อหวังชีเหนียงทราบเรื่องนี้ บนใบหน้าทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะจนยากจะสะกดกลั้น ทว่าในปากกลับก่นด่าไม่หยุดหย่อน “ไอ้กวงเหยียนไอ้ลาหัวโล้นบัดซบ! จุดไฟเผามันไปกองเดียว นับว่าปล่อยให้มันตายสบายเกินไปแล้วจริง ๆ! ควรจะโปรยเถ้ากระดูกของมันทิ้งลงแม่น้ำไปเสีย ให้มันไม่ได้ผุดได้เกิดชั่วกัปชั่วกัลป์!”

“หากให้ข้ารู้ว่าหลุมศพของมันอยู่ที่ใด ข้าเป็นต้องไปขุดสุสานของมันขึ้นมาให้จงได้!”

ทว่ายังนับว่าโชคดี การใช้ชีวิตของหวังชีเหนียงรวมถึงเหล่าภรรยาน้อยที่ต้องทนทุกข์ทรมานเหล่านั้น ต่างค่อย ๆ ก้าวเข้าสู่ครรลองอันปกติสุข