ตอนที่ 206 หวังชีเหนียงขวางทาง

หูชิงเจียฟังคำพูดของมหาปรมาจารย์เหลี่ยวคง สีหน้าพลันเหม่อลอย เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจว่าความหมายของเขาคืออะไรกัน

วาสนาดีหรือ

ระหว่างพวกเขา เป็นวาสนาดีจริง ๆ หาใช่วาสนาชั่วหรอกหรือ

อีกทั้งเมื่อวานนี้นางมิได้ไปฟังวัตรเย็น ก่อนหน้านี้ก็มิเคยพบมหาปรมาจารย์เหลี่ยวคง ระหว่างพวกเขา... ไฉนจึงได้ตัดสิ้นกรรมส่วนหนึ่งไปเล่า

มหาปรมาจารย์เหลี่ยวคงเห็นหูชิงเจียแววตาเปี่ยมด้วยความเลื่อนลอย ก็มิได้เอ่ยความมาก เพียงกล่าวว่า “เซียงจวินวันหน้าย่อมกระจ่างแจ้งเอง”

“ภิกษุผู้น้อยส่งโยมถึงเพียงนี้ หวังว่าระหว่างทางที่โยมกลับเมืองหลวง จะแคล้วคลาดปลอดภัยตลอดทาง” สุดท้ายมหาปรมาจารย์เหลี่ยวคงจึงค้อมกายคารวะทั้งสามคน สายตามองส่งพวกนางจากไปไกล