ตอนที่ 205 มหาปรมาจารย์เหลี่ยวคง

หูชิงเจียนอนไม่หลับตลอดทั้งคืน จวบจนบัดนี้จึงค่อยกล้าหลับตาพักผ่อนเพียงชั่วเค่อ ในหัวของนางคิดสะเปะสะปะฟุ้งซ่านไม่หยุด ทว่ากลับรู้สึกยิ่งมายิ่งมึนงง ยิ่งมายิ่งพร่าเลือนราวฟ้าบุพกาล คล้ายถูกผ้าโปร่งสีขาวหยาดเยิ้มด้วยเมือกเหนียวข้นคลุมทับไว้ชั้นหนึ่ง แม้แต่หายใจก็ยังแทบไม่ออก

นางคิดอยากจะหลับใหลไปโดยไม่สนใจสิ่งใดเช่นนี้ ทว่าก้นบึ้งของหัวใจกลับมีเสียงหนึ่งคอยเร่งเร้าให้ตนเองตื่นขึ้นมาอยู่ตลอดเวลา

ในชั่วพริบตานั้นเอง นางก็พลันเบิกตากว้าง

ความง่วงงุนมึนทึบพลันสลายตัวไปดั่งกระแสน้ำลด ศีรษะปวดแปลบขึ้นมาเป็นระลอก ๆ

นางนอนพักปรับลมหายใจอยู่บนเตียงชั่วเค่อ เพิ่งจะยันกายลุกขึ้นหมายจะปลุกกู้ยินเฉิน ทว่ากลับได้ยินเสียงเปิดประตูดังแผ่วเบามาจากริมประตู