ตอนที่ 193 ข้ากลัวจริง ๆ

จางเจียจื่ออยู่ในศาลต้าหลี่มานานหลายปีเพียงนี้ ย่อมถือได้ว่ามีประสบการณ์และรอบรู้กว้างขวาง เพียงชั่วพริบตาที่ร่างกายรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ เขาก็รู้ได้ในทันทีว่าเกิดอะไรกันขึ้นกันแน่

เขาหันหน้าไปจ้องมองถ้วยน้ำชาใบนั้นอยู่นานครู่ใหญ่ กัดฟันกรามแน่น เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ใช้มือยันโต๊ะพยุงกายลุกขึ้นยืน

ทั่วทั้งร่างโลหิตปราณพลุ่งพล่านปั่นป่วน

จางเจียจื่อรู้สึกเพียงว่าตรงหน้ามืดเวียนวูบวาบ เขาเกาะโต๊ะซวนเซไปสองก้าว เนิ่นนานทีเดียวกว่าจะทรงกายให้มั่นคงแล้วเดินออกไปข้างนอกได้

หญิงรับใช้ที่ยืนเฝ้าประตูอยู่หน้าเรือนเห็นจางเจียจื่อเข้า บนใบหน้าก็เผยความประหลาดใจออกมาหลายส่วน “ซื่อจื่อจาง ท่านออกมาได้อย่างไรเจ้าคะ มีอะไรกันจะสั่งการหรือไม่เจ้าคะ”