ตอนที่ 186 ตาไม่ดี หูก็ไม่ดีแล้ว

หูชิงเจียกลืนน้ำลายลงคอ “จื่อเซียน นี่เป็นสิ่งที่ข้าไปขอกับป้าสะใภ้ที่วัดต้าฝอเมื่อคราวก่อน ปรมาจารย์เจ้าอาวาสบอกว่า ยันต์แคล้วคลาดทุกแผ่นล้วนเคยฟังพวกเขาสวด ‘พระสูตรฟาหวา’ เก้าเก้าแปดสิบเอ็ดจบอยู่เบื้องหน้าพระพุทธองค์”

“ยันต์แคล้วคลาดแผ่นนี้หลังจากขอมาแล้ว ข้ายังมิเคยเขียนดวงชะตาปีเดือนวันยามของผู้ใดลงไป และตนเองก็มิเคยพกพาติดตัว บัดนี้ข้ามอบมันให้แก่เจ้า ขออวยพรให้เจ้าอยู่ที่ชายแดนแคล้วคลาดปลอดภัยทุกเพลา เปลี่ยนร้ายกลายดี ประสบเคราะห์แปรเป็นมงคล”

กู้หยุนฉีรับยันต์แคล้วคลาดแผ่นนั้นบนฝ่ามือของหูชิงเจียมา

เป็นแผ่นเล็กยิ่งนัก กระดาษยันต์สีเหลืองสว่าง ด้านบนแต้มวาดลวดลายและอักษรที่ไม่อาจทราบนามด้วยชาด

เขาผุดยิ้มมุมปาก รวบนิ้วทั้งห้ากำยันต์แคล้วคลาดไว้ในอุ้งมืออย่างแน่นหนา