ตอนที่ 185 ข้าจะไปชายแดนแล้ว

วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส ไร้หิมะ ภายในเรือนร้านค้าเดิมที่โปร่งโล่งจากทิศใต้จรดทิศเหนือ บัดนี้เนืองแน่นไปด้วยเหล่าเด็กน้อยที่สวมใส่เสื้อผ้าเรียบง่าย ยามเดินผ่านหน้าประตูพลันได้ยินเสียงอ่านตำราอันก้องกังวานแว่วมาจากด้านใน

“……ทะเลเค็มแม่น้ำจืด เกล็ดดำดิ่งปีกโผบิน พญามังกรอาจารย์จักรพรรดิอัคคี ขุนนางวิหคราชามนุษย์ ริเริ่มประดิษฐ์อักษร จึงสวมใส่พัสตราภรณ์……”

นี่ก็คือโรงเรียนฟรีที่หูชิงเจียสร้างขึ้นมาด้วยความช่วยเหลือของโจวคุณหนูห้า

ส่วนใต้ระเบียงทางเดินของตึกรามบ้านช่องที่คั่นอยู่ฟากหนึ่งของถนน มักมีผู้ลี้ภัยมานั่งอยู่ตรงนั้น บางคราพวกเขาก็สนทนากระซิบกระซาบ บางคราก็ไม่เอ่ยคำใด เพียงเงี่ยหูฟังเสียงอ่านตำราของเด็กน้อยทั้งหลายอย่างสงบเงียบ ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้ม