ตอนที่ 169 ตราประจำตำแหน่งซื่อจื่อ

ได้ยินคำพูดของจางเจียจื่อแล้ว หูชิงเจียก็ก้มหน้าลง นิ่งเงียบตลอดเวลา

จางเจียจื่อมองเห็นได้เพียงกระหม่อมของนาง ในใจบังเกิดความกังวลขึ้นมาหลายส่วน

“ยางยาง……”

เขาเพิ่งเอ่ยปาก ภรรยาน้อยที่ยืนเงียบงันพลันก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว โผเข้ากอดเขาด้วยตนเอง นางเอียงหน้าแนบแก้มเข้ากับแผงอกของจางเจียจื่อ ฟังเสียงหัวใจเต้นอันสงบหนักแน่นเป็นจังหวะ ๆ อยู่ข้างในนั้น

ทว่าใจของนางกลับสับสนว้าวุ่น

นางโอบรอบเอวของจางเจียจื่อ เดี๋ยวแน่น เดี๋ยวคลาย

เนิ่นนานผ่านไป ในที่สุดนางก็เอ่ยปาก “ท่านพี่ ไปบรรเทาภัยพิบัติเป็นเรื่องที่ดีต่อราษฎร เพียงแต่……”

น้ำเสียงของนางชะงักไปเล็กน้อย เงยหน้ามองเขา “ท่านต้องระวังความปลอดภัยนะเจ้าคะ”