ตอนที่ 168 เจ้ากอดข้าหน่อย

อันที่จริงหลายเดือนมานี้ จางเจียจื่อกับหูชิงเจียสนิทสนมกันมากกว่าแต่ก่อนไม่น้อย บางคราจุมพิตกันบ้าง กอดกันบ้าง หูชิงเจียก็มิได้ขัดเขินเหมือนดั่งช่วงแรกอีกต่อไป

เพียงแต่จางเจียจื่อยังคงรักษากฎเกณฑ์ความเหมาะสมอยู่เสมอ ฝ่ามือวางอยู่บนไหล่หรือเอวด้านหลังของหญิงสาว มิได้เลื่อนไหลไปยังที่อื่นใดแม้เพียงเสี้ยวเดียว แม้ยามที่อารมณ์ยากจะหักห้ามใจและเคยล่วงเกินไปบ้างเล็กน้อย เขาก็มักจะได้สติอย่างรวดเร็วแล้วชักมือกลับมา

บางคราพวกเขายื่นมือออกไปโอบกอดกัน แนบอกชิดแนบอก ทว่าจางเจียจื่อกลับจงใจถอยขาของตนไปด้านหลัง มิให้แนบชิดติดกับแข้งขาของหูชิงเจีย

เขายังแทบไม่เคยอุ้มนางขึ้นมานั่งบนตักของตนเองเลย

ทว่าวันนี้กลับเป็นเรื่องไม่คาดคิด

จางเจียจื่อร่างแข็งทื่อ ชั่วขณะหนึ่งมิต่างอะไรกันกับไม่รู้ว่าจะเอ่ยคำใดดี