ตอนที่ 166 มาบ่อยเกินไปหรือไม่?

ยามนี้ฟ้าหนาวเย็น ภายนอกห้องลมและหิมะพัดหวีดหวิว ทว่าถ่านไฟในห้องกลับเผาไหม้อย่างเพียงพอ แดงโชติช่วง อบอุ่นดั่งวันในฤดูใบไม้ผลิ

ใบหน้าน้อย ๆ ของหูชิงเจียถูกไออุ่นแผ่ซ่านจนแดงระเรื่อ เพียงแต่คิ้วและตาตก ดูไม่ค่อยมีจิตวิญญาณกระปรี้กระเปร่าอยู่บ้าง

นางยันมือไว้บนโต๊ะ เท้าคาง สุ้มเสียงอู้อี้ “ท่านปู่ เจียอวี้ไปแล้ว พี่สาวหมิ่นกับเจียหลานก็ต้องไปเป็นข้าราชการแล้ว มีเพียงข้าที่ยังคงอ่านตำราอยู่”

ท่านโหวเฒ่าหรี่ตามองกระดานหมาก ได้ยินเช่นนั้นกลับหัวเราะ “อย่างไรกัน อ่านตำราไม่ดีหรือ”