ตอนที่ 155 แย่งชิงอำนาจ

ถ้อยคำเหล่านี้ที่โหวจิ้งไห่เอ่ยออกมา จางเจียจื่อหาได้รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย

ตั้งแต่เล็กจนโต วาจาที่เขาได้ยินมามากที่สุด ก็คือเจ้าเป็นซื่อจื่อแห่งจวนนี้ ความรุ่งเรืองเสื่อมถอยเกียรติยศอัปยศของตระกูลจางล้วนผูกติดอยู่กับตัวเจ้าเพียงคนเดียว เจ้าต้องทำสิ่งใด ไม่ควรทำสิ่งใด ล้วนเป็นโหวจิ้งไห่ชี้ขาดแต่เพียงผู้เดียว

จางเจียจื่อรู้ตัวดีว่าเมื่อตนเสพรับเกียรติยศของซื่อจื่อ ก็ย่อมต้องแบกรับความรับผิดชอบที่ตนพึงรับ ทว่าในยามราตรีสงัดคนเงียบงัน ชั่วขณะหนึ่งเขาก็เคยคิดขึ้นมา ตำแหน่งซื่อจื่อนี้ ตนเป็นผู้อยากนั่งจริง ๆ หรือ

จางเจียจื่อหัวเราะเยาะ “หากท่านพ่อคิดจะส่งต่อยศศักดิ์โหวให้น้องสาว ข้าก็ยินดียกให้ด้วยสองมือ ไร้ซึ่งเจตนาคัดค้านขัดขวางใด ๆ ทั้งสิ้น”