ตอนที่ 154 คนไม่รู้จักละอายคือข้า

ยามเทศกาลตวนอู่ ทั้งสองยังคงแง่งอนใส่กันอยู่แท้ ๆ

หูชิงเจียได้ยินคำพูดของจางเจียจื่อก็ถลึงตาใส่เขาหนึ่งครา แกล้งชักสายไหมห้าสีที่กำอยู่ในมือกลับมา “หากท่านพี่สวมแล้ว เช่นนั้นข้าก็ไม่ให้ท่านพี่แล้วเจ้าค่ะ”

ทว่าจางเจียจื่อกลับคิดหยอกเย้านาง ยื่นมือไปสะกิดปลายจมูกภรรยาน้อยเบา ๆ “ยางยางช่างเอาแต่ใจนัก”

หูชิงเจียย่นจมูก รู้สึกขุ่นเคืองขึ้นมา จึงหันหลังให้จางเจียจื่อโดยไม่ส่งเสียง แล้วนิ่งเงียบไม่ยอมปริปาก

เมื่อเห็นดังนั้น จางเจียจื่อจึงรีบโน้มกายไปข้างหน้า กุมไหล่ทั้งสองข้างของนางไว้แล้วเริ่มปลอบโยน “เอาละ ๆ เป็นข้าไม่ดีเอง ไม่ควรแกล้งหยอกเจ้า ปีนี้ข้ายังมิเคยสวมสายไหมห้าสีเลย ยางยางเตรียมไว้ให้ข้า ข้าดีใจยิ่งนัก”