ตอนที่ 148 ดูเหมือนจะคลาดกับท่านพี่ไปด้วย

หนึ่งชั่วยามก่อนหน้านี้

หูชิงเจียกำลังนั่งชมการประลองอยู่บนอัฒจันทร์ พลันเกิดความพลิกผันขึ้นอย่างกะทันหัน กริชเล่มนั้นในมือของมู่สือหลางสะท้อนประกายแสงสีขาวจ้าเจิดจ้าภายใต้แสงตะวัน แยงเข้าตาของหูชิงเจียพอดิบพอดี

ครั้นนางลืมตาขึ้นมองอีกครา กลับพบว่าบนใบหน้าของจางเจียจื่อมีคราบโลหิตสายหนึ่งที่ยังมิได้เช็ดออกจนหมดสิ้น

โลหิตนั้นแดงสดฉูดฉาด ป้ายเปรอะอยู่บนเปลือกตาที่ขาวผ่องดุจหิมะของจางเจียจื่อ กลับยิ่งสะดุดตายิ่งกว่าอาภรณ์สีชาดเสียอีก

หัวใจของหูชิงเจียหยุดเต้นไปชั่วขณะ

นางผุดลุกขึ้นวิ่งลงไปใต้ทางอัฒจันทร์โดยจิตสำนึก พอนางวิ่งไปถึงตรงประตูด้านข้าง เห็นจางเจียจื่อยังคงยืนอยู่ที่นั่นเป็นปกติดี นางจึงสะกดกลั้นตนเองไว้มิให้ก้าวไปข้างหน้าอีก