กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเจียอวี้ได้ยินคำพูดของหูชิงเจียก็ยิ่งตื่นเต้น “ข้าพร้อมแล้วเจ้าค่ะพี่สาวลูกพี่ลูกน้อง!”
หูชิงเจียจับจ้องลูกหนัง ในชั่วขณะที่มันร่วงหล่นลงมา นางก็หมุนตัวเตะส่งไปข้างเท้าของจางเจียอวี้
จางเจียอวี้ยกหลังเท้าขึ้นก็รับลูกหนังลูกนั้นไว้ได้ นางทำท่วงท่าลูกเล่นได้ไม่มากเท่าหูชิงเจีย วางไว้ข้างเท้าเดาะสองทีก็ส่งลูกหนังกลับไป
สองพี่น้องส่งลูกหนังโต้ตอบไปมาเช่นนี้ ช่างเบิกบานใจยิ่งนัก
จางเจียจื่อยืนมองดูเงียบ ๆ อยู่ไม่ไกล มุมปากที่ตึงเครียดค่อย ๆ คลายออก แม้แต่หัวคิ้วก็พลอยคลี่ออกพร้อมกัน ในแววตาแฝงรอยยิ้มจาง ๆ ราวกับมีแต่ไร้ร่องรอย