เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ปู้เหิงนำทางจางเจียจื่อไปยังสถานที่พักผ่อนของตน
อาจารย์หลูรอคอยอยู่ที่นั่นนานแล้ว เมื่อเห็นการมาถึงของจางเจียจื่อ อาจารย์หลูก็แค่นเสียงฮึเย็นชา ค้อนตามองไม่แม้แต่จะสบตาตรง ๆ
นับตั้งแต่ได้พบปะติดต่อกับจางเจียจื่อเมื่อคราวก่อน อาจารย์หลูก็รู้ว่านี่เป็นคนปกป้องพวกพ้องตัวเองอย่างยิ่งยวด
เขาทั้งสองจุดยืนต่างกัน ความคิดต่างกัน สนทนาไม่ถูกคอครึ่งประโยคก็มากเกิน
เมื่อเห็นจางเจียจื่อและปู้เหิงนั่งลง อาจารย์หลูก็ชิงแสดงท่าทีก่อน “ซือเย่ปู้ เรื่องในวันนั้น ข้าไม่มีทางยอมรับผิดต่อหูซานเหนียงอีกเด็ดขาด!”
เมื่อเห็นอาจารย์หลูดึงดันถือความเห็นตน สันดานดื้อรั้นไม่ยอมเปลี่ยน จางเจียจื่อก็แค่นเสียงเย็นชาไร้เสียง “แล้วเจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่า คราวนี้ข้ายังจะเจรจาง่ายเหมือนคราวก่อน เพียงเจ้าขออภัยก็สามารถยุติเรื่องนี้ได้”