กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูชิงเจียตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ นางยิ้มเจื่อน สายตาล่อกแล่กเหลือบซ้ายแลขวา ทว่าไม่ยอมมองจางเจียจื่อซึ่งอยู่เบื้องหน้า “ท่านพี่ ท่าน ท่านไฉน... ยังอยู่อีกหรือเจ้าคะ”
น้ำเสียงของจางเจียจื่อทุ้มลงเล็กน้อย “ยางยางกำลัง... ขับไล่ข้าหรือ”
“ข้า ข้ามิได้ทำเช่นนั้นนะเจ้าคะ!” หูชิงเจียส่ายหน้าเป็นพัลวัน “ข้า... ข้าเพียงรู้สึกว่า... ดึกมากแล้ว... พรุ่งนี้ท่านพี่... พรุ่งนี้ยังต้องไปรายงานตัวเข้าเวรที่ศาลาว่าการอีก! คืนนี้ต้องรีบพักผ่อนแต่หัวค่ำเจ้าค่ะ!”
นางคล้ายหาเหตุผลอันสมควรได้แล้ว ดวงตาพลันเป็นประกาย วาจาที่เอ่ยออกมาก็ยิ่งมายิ่งคล่องแคล่ว
“ท่านพี่รีบกลับไปพักผ่อนเถิดเจ้าค่ะ! ข้าไม่รบกวนท่านพี่แล้ว!”
ขณะพูด หูชิงเจียก็หมุนตัวหมายจะวิ่งหนี