ตอนที่ 127 เอะอะโวยวายไปถึงสำนักตรวจการ

ฮูหยินโหวรีบร้อนรุดมา ครั้นเห็นฮูหยินผู้เฒ่านอนทอดกายอยู่บนเตียงคนไข้ ก็ตกใจจนฝีเท้าชะงักงันในทันที

ทั้งที่เมื่อสองวันก่อน ยามนางถามโหวจิ้งไห่ถึงท่าทีของฮูหยินผู้เฒ่าต่อเรื่องนี้ เขายังบอกเพียงให้นางอย่าได้เข้าไปก้าวก่าย

ไฉน... ไฉนจึง... ป่วยหนักถึงเพียงนี้เล่า

หรือว่าถูกเจี้ยนหมิงเด็กคนนั้นทำให้โมโห หรือว่า...

ในใจฮูหยินโหวตระหนกสงสัยไม่แน่ใจ ไม่กล้าคิดมาก ทว่าก็อดคิดมากมิได้

รอจนนางนั่งลงข้างกายฮูหยินผู้เฒ่าเรียบร้อย คนของจวนป๋อจงฉินก็ถูกแม่นมเฉียวเชิญเข้ามา

ผู้ที่มาแห่งจวนป๋อจงฉินคือฮูหยินป๋อจงฉินและฮูหยินโหวจงฉินอาวุโส คนหนึ่งเป็นหลานสะใภ้ อีกคนเป็นพี่สะใภ้ ล้วนเป็นความสัมพันธ์ที่สนิทชิดเชื้อยิ่งนัก

ทว่าฮูหยินผู้เฒ่ากลับมีสีหน้าเย็นชาเคร่งขรึม ไร้ร่องรอยรอยยิ้มแม้แต่น้อย