ตอนที่ 126 คิดว่าข้าตายแล้วหรืออย่างไร?

ครึ่งชั่วยามก่อน เรือนซงเฮ่อ

ยามนี้ใกล้เข้าสู่ฤดูคิมหันต์ ทว่าประตูหน้าต่างเรือนเอกกลับถูกปิดบังไว้อย่างแน่นหนา ไร้ซึ่งช่องลมพัดผ่าน ม่านแพรโปร่งบางลายหมอกฝนแดนเจียงหนานที่เคยเปลี่ยนแขวนไว้หน้าประตูก่อนหน้านี้ บัดนี้กลับถูกเปลี่ยนกลับมาเป็นม่านผ้าบุสำลีหนาหนักปิดทึบดังเดิมตั้งแต่สองวันก่อน

แม่นมเฉียวยกถ้วยยาต้มร้อนกรุ่น เลิกม่านผ้าขึ้นเล็กน้อยแล้วแทรกกายผ่านรอยแยกเข้าไป

พลันก้าวเข้าสู่ห้อง ได้ยินเสียงไออย่างอ่อนแรงของฮูหยินผู้เฒ่า แม่นมเฉียวก็รีบเร่งฝีเท้าตรงไปยังข้างเตียงทันที

เมื่ออ้อมฉากกั้นไป ก็เห็นฮูหยินผู้เฒ่าสวมผ้าคาดหน้าผาก เอนกายพิงหัวเตียงอย่างอ่อนแรง ใบหน้าที่ซีดขาวปรากฏรอยแดงระเรื่อขึ้นมาจาง ๆ เพราะอาการไอ ส่วนข้างกายนางนั้น ท่านโหวเฒ่ายังคงนั่งอยู่ มือหนึ่งประคองถ้วยชา อีกมือหนึ่งลูบหลังฮูหยินผู้เฒ่าเบา ๆ