ตอนที่ 118 นี่คือเกลียดนางกระมัง!

มู่ชีหลางอย่างไรเสียก็เป็นหลานชายของตระกูลฝ่ายแม่ฮูหยินผู้เฒ่า ฮูหยินผู้เฒ่าดีต่อนางยิ่งนัก หูชิงเจียจึงไม่อยากมีปากเสียงกับเขา

นางดึงสายบังเหียน สะกิดสีข้างม้าเบา ๆ แล้วเดินไปอีกทาง

ทว่ามู่ชีหลางกลับไม่ยอมรามือตามมาติด ๆ ซ้ำยังยื่นมือไปดึงสายบังเหียนม้าสีแดงอินทผลัมของหูชิงเจียเอาไว้โดยตรง

หูชิงเจียโมโหขึ้นมา หันขวับไปถลึงตาใส่เขา “มู่ชี!”

มู่ชีหลางจับสายบังเหียนตรงหัวม้าไว้แน่น มิยอมปล่อยมือ

ยังดีที่ม้าที่หูชิงเจียขี่อยู่ใต้ร่างเป็นม้าตัวเมียนิสัยเชื่องตัวหนึ่ง มิเช่นนั้น หากถูกมู่ชีหลางกระชากเช่นนี้ ม้าคงต้องตื่นตกใจจนกระโดดพยศขึ้นมาเป็นแน่

มู่ชีหลางเชิดคางมองนาง สีหน้าจริงจัง “เจ้าตบข้าทำไม”