ตอนที่ 114 พักที่จวนโหว ไม่ไปไหนทั้งนั้น

จางเจียหมิ่นมารออยู่นอกห้องตั้งแต่เช้าตรู่ ยามนี้ได้ยินถ้อยคำเด็ดขาดของท่านพ่อ นางกลับไม่รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย

บัดนี้แม้เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิแล้ว ทว่าลมหนาวยังคงยะเยือก ลมเย็นพัดผ่านระเบียงทางเดินที่ทอดยาวจากทิศตะวันออกสู่ทิศตะวันตกเป็นระลอก แทรกซึมลึกเข้าไปตามรอยต่อของกระดูกอย่างละเอียดถี่ถ้วน เย็นเยียบไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย

เมื่อก่อน นางเคยรู้สึกว่าจางเจ๋ออิงมีนิสัยไร้เดียงสา อายุอานามปานนี้แล้วกลับไม่ประสีประสาต่อโลกเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นนางจึงมิใคร่ชอบป้าผู้นี้ของตนนอกจากนี้นัก

ทว่ายามนี้ ในใจของนางกลับมีเพียงความอิจฉาตาร้อนต่อจางเจ๋ออิงอย่างเต็มเปี่ยม

เพราะเบื้องหลังของป้า มีท่านพ่อท่านแม่คอยหนุนหลังให้นางอยู่เสมอ