กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เมื่อวานข้าเห็นพวกเจ้าออกไปด้วยกันก็รู้สึกทะแม่ง ๆ แล้ว ใครจะรู้ว่าพวกเจ้าที่เป็นภรรยาน้อยไม่กี่คนจะใจกล้าถึงเพียงนี้ ถึงกับกล้าทำเรื่องพรรค์นี้ออกมาได้?!”
“คุณชายสามตระกูลหยวนผู้นั้นเป็นพี่เขยห้าของพวกเจ้า มิใช่คนแปลกหน้าไม่มีหัวนอนปลายเท้าอะไรกันจากข้างนอก! พวกเจ้าทำเช่นนี้ จะเอาหน้าของพี่สาวห้าพวกเจ้าไปไว้ที่ใด? เอาไปไว้ที่ใด?!”
“พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าคนข้างนอกเหล่านั้นจะนินทาพี่สาวห้าของพวกเจ้าอย่างไรกันบ้าง? หืม?”
เมื่อได้ฟังฮูหยินสี่ก่นด่าสั่งสอนอย่างไม่ไว้หน้า จางเจียอวี้ก็ไม่ยอมจำนนอย่างยิ่ง นางเชิดคอขึ้นแล้วย้อนถาม “เจ้าคนแซ่หยวนนั่นหน้าหนาไร้ยางอายเอง มันเกี่ยวอะไรกันกับพี่สาวห้าของข้าด้วยเล่า?”