ตอนที่ 94 หวังให้ใจเจ้า เหมือนใจข้า

หูชิงเจียกับเจียงหลีมิได้สนิทสนมกันมากนัก โดยเฉพาะในยามนี้ที่นางเมาสุรา ยิ่งจำมิได้ว่าคนตรงหน้าคือผู้ใด

นางพยายามเบิกตากวาดมองไปรอบทิศ พลันเห็นจางเจียจื่อ สองตาก็เป็นประกายพุ่งโผเข้าหาเขาทันที

“ท่านพี่!”

จางเจียจื่อรีบยื่นมือออกไป กลิ่นหอมกรุ่นนุ่มละมุนดั่งหยกอุ่นก็โถมเข้าสู่อ้อมกอดจนเต็มรัก

ร่างกายของเขายังคงแข็งเกร็งอยู่บ้าง ทว่าภรรยาน้อยในอ้อมอกกลับเบิกบานใจจนรอยยิ้มเปี่ยมล้นใบหน้า ทั้งยังซุกหน้าแนบชิดถูไถกับหน้าอกของเขาอย่างออดอ้อน

คนเมาสุราก็เป็นเช่นนี้เอง ในหัวคิดสิ่งใดก็ทำสิ่งนั้น ประเดี๋ยวร่ำไห้ ประเดี๋ยวหัวเราะ ไร้ซึ่งกฎเกณฑ์ใด ๆ อย่างสิ้นเชิง