ตอนที่ 88 ข้าอยากช่วยท่านพี่

เสมียนน้อยผลักประตูปิดเปิดของคุกใต้ดินออก

ด้านในนั้นลึกชันมืดสลัว ราวกับถ้ำมืดสนิทแห่งหนึ่งที่กำลังกู่ร้องจะกลืนกินผู้คนเข้าไป

เมื่อก้าวเข้าประตูก็เป็นขั้นบันไดตอนหนึ่ง บันไดหินลาดชันยิ่งนัก หูชิงเจียไม่ทันระวังจึงซวนเซไปสองก้าว โชคดีที่จางเจียจื่อคอยจับตาดูอยู่ตลอด ช่วยประคองไว้จากด้านหลังของนางได้ทันท่วงที จึงไม่ทำให้ภรรยาน้อยผู้นี้กลิ้งตกลงไปโดยตรง

บันไดหินลงสู่คุกใต้ดินแคบแคบยิ่ง หูชิงเจียแทบจะพิงทั้งร่างอยู่ในอ้อมอกของจางเจียจื่อ

ด้านหลังของนางคือแผงอกอบอุ่นของคุณชาย ฝ่ามือยันผนังหินอันเย็นเฉียบแข็งกระด้าง ค่อย ๆ ก้าวเดินลงไปทีละก้าว

ไม่รู้ว่าเดินไปนานเท่าใด เส้นทางคับแคบพลันกว้างขวางขึ้นมา

หูชิงเจียเงยหน้าขึ้นมอง แต่กลับต้องตกตะลึงกับภาพตรงหน้า