กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากจางเจียจื่อก่นด่าตนเองในใจอยู่ยกใหญ่ สีหน้าก็กลับคืนสู่ความสงบนิ่งดังวันวานในที่สุด
“มิได้มีสิ่งใดไม่ถูกต้อง” น้ำเสียงของคุณชายอ่อนโยน “น้องสาวลูกพี่ลูกน้องตอบแทนน้ำใจ ข้าย่อมยินดียิ่งนัก เพียงแต่คราวหน้า ยังหวังว่าน้องสาวลูกพี่ลูกน้องจะปกป้องตนเองให้ดี”
จางเจียจื่อลังเลอยู่ชั่วครู่ ก็ยังคงกล่าวสืบไป เพียงแต่น้ำเสียงยิ่งทวีความนุ่มนวล “เจ้าเป็นเช่นนี้ ข้าเป็นห่วงยิ่งนัก”
แววตาของเขาอ่อนโยนยิ่งนัก ประดุจสระวารีฤดูใบไม้ผลิอันฉ่ำเย็น
หูชิงเจียไม่เข้าใจว่าเหตุใดท่านพี่จึงแปรเปลี่ยนไวนัก เมื่อครู่ยังดุดันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ บัดนี้กลับอ่อนโยนจนทำให้นางรู้สึกอบอุ่นไปทั่วทั้งร่าง
แต่นางชอบท่านพี่ที่เป็นเช่นนี้ในยามนี้
“ท่านพี่ ท่านฟื้นขึ้นมาแล้ว ช่างดียิ่งนัก”