ตอนที่ 74 น้องสาวลูกพี่ลูกน้องไยจึงช่วยข้า?

จางเจียจื่อเพียงปล่อยให้ตนเองนั่งลงพักผ่อนชั่วเวลาหนึ่งถ้วยชาเท่านั้น

จากนั้นเขาก็ลุกขึ้น ลากขาสองข้างที่หนักอึ้งราวกับถูกกรอกตะกั่ว เริ่มออกสำรวจรอบบริเวณด้วยตนเอง

เขาไม่ได้เดินไปไกล

ทว่า ยังนับว่าดีที่ที่นี่ไม่มีร่องรอยการเคลื่อนไหวของสัตว์ป่า ยังดีที่ด้านข้างยังมีลำธารสายเล็ก ๆ ไหลรินสายหนึ่ง

ริมน้ำมีพืชพรรณเขียวชอุ่มขึ้นอยู่บ้าง ใจกลางพุ่มไม้มีลำต้นอวบหนางอกขึ้นมาหลายต้น ใบเป็นรูปหัวใจ มีขนาดใหญ่ราวสามสี่ฝ่ามือ

จางเจียจื่ออ่านตำรามาอย่างกว้างขวาง หวนนึกอยู่ชั่วครู่ ในใจคิดว่าสิ่งนี้ควรจะเป็นเผือก