ตอนที่ 72 เป็นต้องเห็นคน ตายต้องเห็นศพ

จางเจียจื่อสัมผัสได้ถึงสายลมข้างหู ร่างกายของเขากำลังร่วงหล่นลงอย่างรวดเร็ว

ทว่าเขาแลเห็นท่านแม่กำลังวิ่งโผเข้ามาหาตนอย่างรวดเร็ว

ร่างอันผอมบางนั้นกลับระเบิดพละกำลังอันมหาศาลปานนั้นออกมาได้ ทำให้นางซึ่งยามปกติเป็นสตรีที่อยู่อย่างสุขสบาย ได้รับการประคบประหงมเช่นนี้ วิ่งได้เร็วยิ่งกว่าทหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีที่สุดขององครักษ์จินอู๋เสียอีก

“ฮุ่ยเอ๋อร์! จื่อเอ๋อร์!”

เมื่อได้ยินเสียงร้องตะโกนของท่านแม่ มุมปากของจางเจียจื่อพลันยกขึ้นเล็กน้อย กลับเผยรอยยิ้มที่ไม่ถูกกาลเทศะออกมาเสี้ยวหนึ่ง

อยู่ในความเป็นความตาย

ทว่าเขาได้เห็นท่านแม่ของเขาแล้ว

จางเจียจื่อเอื้อมมือไปทางองค์หญิงใหญ่