เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หมีร่างยักษ์ยืนตระหง่านอยู่บนลานโล่ง ดุจดั่งขุนเขาผุดตระหง่านขึ้นจากพื้นราบ บนเรือนร่างมหึมา ระดับพื้นฐานสีน้ำตาลดำเปียกชุ่มชื้น เปรอะเปื้อนด้วยดินโคลนสีแดงคล้ำเป็นก้อน ๆ แนบสนิทไปกับมัดกล้ามเนื้ออันปูดโปน
“เหล่าขุนศึกทหารหาญแห่งองครักษ์จินอู๋ฟังคำสั่ง! ตามข้าไปถวายการอารักขา!”
สิ้นเสียงออกคำสั่งนี้ เหลียงเสวียนพลันกระโจนลงมาจากข้างกายองค์หญิงใหญ่หลางหวน มือกระชับทวนยาว ชี้ตรงไปยังหมีดำ เหล่าองครักษ์จินอู๋เบื้องหลังต่างก็ส่งเสียงตวาดกร้าว สายตาคมกริบจับจ้องแน่วแน่อยู่บนร่างของหมีดำ
หมีดำตัวนั้นหมอบกายลง ในปากพ่นกลิ่นอายคาวเหม็นออกมาเป็นระลอก ๆ เห็นเพียงปลายจมูกอันเปียกชื้นของมันฟุดฟิดสูดกลิ่นในอากาศไม่หยุด ส่ายหัวสะบัดหาง ปรับเปลี่ยนทิศทางของร่างกายไปมาอย่างต่อเนื่อง
จางเจียจื่อหรี่ตาเพ่งมอง
สัตว์ร้ายตัวนี้... คล้ายกำลังดมกลิ่นอะไรกันบางอย่างอยู่กระมัง