เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามปกติหูชิงเจียมักจะอ่านพวกนิยายพื้นบ้านสัพเพเหระอยู่บ้าง
นิยายพื้นบ้านเรื่องแม่ทัพหักทวนเล่มนี้ ก็คือเล่มที่นางแอบอ่านในวันหนึ่งตอนไปคัดอักษรที่เรือนของจางเจียจื่อ
เพราะถูกท่านพี่จับได้ว่าอู้งาน นางจึงยังถูกท่านพี่เคาะศีรษะเบา ๆ ไปทีหนึ่งด้วย
นางจำได้ว่า นิยายพื้นบ้านเล่มนั้นคล้ายจะเขียนขึ้นโดยบัณฑิตผู้หนึ่งซึ่งมีนามว่า “เสินตู กว้านจวิน”
ทว่าในเมื่ออ๋องหวนอานถามเช่นนี้ เช่นนั้นแล้ว……
หูชิงเจียตกตะลึงจนเบิกตากว้าง
อ๋องหวนอานพยักหน้าชื่นชม “ถูกต้อง เสินตู กว้านจวินก็คือข้าเอง”
“นี่— นี่เป็นสิ่งที่ข้าเขียนขึ้นตามใจยามหม่นหมองไม่ได้ดั่งใจ ถูกนำไปรวบรวมเป็นตำราออกวางขายในท้องตลาด น่าเสียดายที่เดือนหนึ่งขายไม่ได้ถึงสามเล่ม นึกไม่ถึงเลยว่าเล่มหนึ่งในนั้นจะถูกเจ้าซื้อไป”
“ชะตาลิขิตแท้ ๆ เชียว!”